Hakan Okay

Kamera arkasında başladı

Sağlık turizmine içerik tarafından girdim. Klinikler için video çekiyor, kurguluyor, sosyal medya için içerik üretiyordum. İşin görsel tarafı iyiydi; izlenme geliyordu, beğeni geliyordu.

Ama bir süre sonra rahatsız edici bir örüntü fark ettim. Çektiğim videolar iyi performans gösterdiği aylarda bile klinikler "bu ay iyi geçmedi" diyordu. İzlenme ile ameliyathane takvimi arasında bir bağ yoktu.

Sorunun içerikte olmadığını görmek

Nedenini aramaya başladığımda cevabı beklediğim yerde bulamadım. Sorun kreatifte değildi, bütçede de değildi. Sorun, videonun getirdiği mesajın sonrasındaydı.

Mesaj geliyordu, danışman ertesi gün dönüyordu, karşı taraf o arada başka üç klinikle konuşmuş oluyordu. Ya da mesaj hiç görülmüyordu. Ya da fiyat sorulunca konuşma bitiyordu ve kimse neden bittiğini not etmiyordu.

Reklamın işi kapıyı çalmak. Kapıyı açmak, misafiri içeri almak ve masaya oturtmak bambaşka bir iş — ve çoğu klinikte bu işin sahibi yok.

İşin diğer tarafına geçmek

Bunu gördükten sonra çalışma biçimimi değiştirdim. Sadece içerik üretmeyi bıraktım; reklam hesabını, CRM'i, takip akışlarını ve satış konuşmalarını da işin parçası olarak ele almaya başladım.

Bugün yaptığım iş bu: bir kliniğin ya da aracı kurumun talep üretiminden kapanışa kadar olan hattını tek bir sistem olarak kurmak. Reklamın nereye bağlandığını, gelen talebin kime düştüğünü, hangi cümlenin ne zaman söyleneceğini ve sonuçta hangi kuruşun ne getirdiğini görünür hale getirmek.

Hizmetleri OkayMedia tüzel kişiliği üzerinden veriyorum, ama işi yapan ekip değil ben oluyorum. Aynı anda kaç klinikle çalışabileceğimin bir sınırı var ve bu sınırı zorlamıyorum.